Amaç: Bu çalışmanın amacı MS'li hastalarda, yeti yitimi ve günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlık düzeyinin değerlendirilmesi ve etkileyen faktörlerin incelenmesidir.

Yöntem: 104 MS'li hastanın yer aldığı çalışmanın verileri, Hasta Bilgi Formu (HBF), Kısa Yeti Yitimi Anketi (KYA) ve Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi (GYAİ) ile toplanmıştır. Çalışmanın verileri varyans analizi, Kruskal Wallis testi, student- t testi ve korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir.

Bulgular: MS' li hastaların %23.1'inde hafif, %29.8'inde orta ve %14.4'ünde ağır düzeyde olmak üzere çoğunluğunda (%67.3) çeşitli düzeylerde yeti yitimi geliştiği, %72.1'inin günlük yaşam aktivitelerini sürdürmede başkalarına bağımlı olduğu saptanmıştır. MS li hastalarda; yeti yitimi ile çocuk sahibi olma, eğitim düzeyi, çalışma durumu ve evde yalnız ya da ailesi ile birlikte yaşama arasında anlamlı ilişki elde edilmiştir. Benzer şekilde hastaların günlük yaşam aktivitelerini sürdürmede bağımsızlık düzeyi ile çocuk sahibi olma, eğitim düzeyi, çalışma durumu ve hastalık süresi arasında ilişki olduğu belirlenmiştir (p< 0.05). Çalışma durumu, eğitim düzeyi ve çocuk sahibi olma faktörleri hem yeti yitimi hem de günlük yaşam aktivitelerini sürdürmede bağımsızlık düzeyini etkileyen ortak faktörler olarak bulunmuştur. Aynı zamanda MS'li bireylerin KYA ile GYAİ puanları arasında negatif yönlü (r=-0.62) bir ilişki olduğu saptanmıştır (p<0.05).

Sonuç: Yeti yitimi MS'li hastalarda yaşanan önemli bir sorundur. MS li hastalarda yeti yitimi arttıkça günlük yaşam aktivitelerinde bağımlılık düzeyi de artmaktadır. MS li hastaların bazı kişisel özelliklerinin yeti yitimi ve günlük yaşam aktivitelerini sürdürme üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. MS li hastalarda yeti yitimi ve GYA ni sürdürmede bağımsızlık düzeyini belirlemek yeti yitiminin azaltılması, yeti yitimi nedeniyle hastalarda oluşan sınırlılıkların tanımlanması ve günlük yaşam aktivitelerinin sürdürülmesine yönelik etkili bakım planlarının yapılması için önemlidir.