Vertikal bakışın supranükleer yolları henüz tam olarak aydınlatılamamıştır. Clark ve ark. bir grup kortikofugal lifin medial talamustan geçtiğini ve bu alanın tutulumunun supranükleer lifleri etkilediğini öne sürmektedir
(3). Benzer görüş Deleu tarafından da savunulmaktadır
(4).
Talamosubtalamik arter, posterior serebral arterin P1 segmentinden ayrılır ve medial talamusu besler. Bu bölgenin enfarktlarının vertikal bakış parezisine yol açabileceği bilinmekte ancak ayrıntılı anatomik korelasyona ilişkin bilgilerin yetersizliği nedeniyle kesin bir görüş oluşturulamamaktadır. Bogousslavsky ve ark. BT ile izledikleri geniş bir seride talamus lezyonlarının vertikal bakış parezisine yol açabileceğini vurgulamaktadır (2). Bir başka çalışmada ise benzer 2 vaka rapor edilmiş ancak bu hastalarda infarkt alanının MR ile gösterilmiş mezensefalik uzanımı nedeniyle, daha detaylı görüntüleme tekniklerinin kullanımını önermiştir (6). Benzer bir seride sunulan dört vakanın ikisinde bilateral infarkt, diğer ikisinde ise mezensefalona uzanan unilateral infarkt gösterilmiştir (1). Yine Wall ve ark. aynı arterin tutulumunda, klinik görünümden orta-beyin uzanımını sorumlu tutmuştur (7). İzole vertikal bakış felci ile başvuran hastamız ise, diffüzyon MR görüntülemede sağ talamus lezyonunun varlığı ve mezensefalon uzanımının olmaması nedeniyle Deleu’nun sunduğu vaka ile benzerlik göstermektedir (4). Benzer başka çalışmalarda sunulmuş üçer vaka, izole talamus infarktı ile vertikal bakış felcinin görülebileceğini desteklemektedir (3,8). Van der Graaff ve ark. ları sundukları unilateral talamik infarktlı benzer bir vakada kranial BT ve MR ile sadece unilateral talamik lezyon tespit ettiklerini ancak daha ileri tekniklerle mezensefalon tutulumunu da gösterebildiklerini ve bu tür vakalarda daha ileri görüntüleme yöntemlerinin tutulan anatomik lokalizasyonlar konusunda daha doğru bilgi verebileceğini ileri sürmüşlerdir (9). Vakamızda daha ileri MR görüntüleme teknikleri de kullanılarak mezensefalon uzanımı ekarte edilmiştir.
Somnolans, amnezi ve vertikal bakış felci, paramedian talamik infarktın bilinen semptomatolojisini oluşturur. Basetti ve Lövbland, hastalarında oküler bulgular ile somnolans arasında bir korelasyon bulunduğunu belirtmiştir (1). Birçok raporda da vertikal bakış parezisine somnolans, amnezi, ataksi, afazi, 3.sinir parezisi, motor ve duyusal kayıp gibi ek nörolojik bulgular eşlik etmektedir (5,7,8). Hastamızın herhangi bir motor, duyusal veya serebellar bulgunun yanı sıra, bilinç değişikliği göstermemesi literatürdeki vakalardan farklılık gösteriyordu. Tek bulgunun vertikal bakış felci olması ve diffüzyon MR’da sağ talamus’un dorsomedial nukleus’unun tutulumu, uygun bir anatomik korelasyonun düşünülmesine olanak sağlamıştır.
Vakamızda tespit ettiğimiz kliniko-anatomik korelasyon, supranükleer vertikal bakış kontrolü sağlayan liflerin, talamus’un dorsomedial nükleus’undan geçerek mezensefalona ulaştığı bilgisini desteklemektedir.
Gönderilme Tarihi: 26 Mayıs 2006
Revizyon Tarihi: 12 Temmuz 2006
Kabul Tarihi: 24 Temmuz 2006